पार्वतीलाई सम्झिने बित्तिकै ठन्केर आउथ्यो

कुरा दशै तिरको हो , मेरो अफिस छुट्टी भएकोले
दिनभरीनै घरमा बसी रहन्थे । एक दिन मेरो
मोबाईलमा पार्वतीको फोन आयो । “हेलो , के छ
पार्वती? आज कताबाट सम्झना आयो नि मेरो ? धेरै
दिन पछी पो फोन गर्यौ त ? के छ खबर ? कता हो
अहिले ?” एकै सासमा मैले सबै कुरा सोधे । “मेरो त सबै
ठिकै छ , म आज बिहान मात्र काठमाडौ आएको ।
यसपालि दशै मनाउन भएन । बजु खस्नु भएकोले गर्दा
यसपालि दशै – तिहार केहि पनि मान्न नहुने भो,
अनि छुट्टीमा घुम-घाम गर्न काठमाडौ आएकाछौ ।

म , बुवा , आमा , भाई र बहिनी सबै जना आएको
छौ । अनि तपाई कता हुनुहुन्छ ?” उनले सोधी । “म त
घरतिरै छु , अफिस छुट्टी छ ।” मैले जवाफ फर्काए ।
“ए ! ए ! , अनि भेटौन त फुर्सद छ भने , हुन्छ ” उनले
सोधी । “भई हाल्छ नि , म २-३ बजे तिर निस्केर
तिमीलाई फोन गर्छु , अनि भेटौला नि , हुन्छ ?”
मैले सोधे । “हुन्छ । ” उनले उत्तर दिई । “ल त त्यसो भए
अहिले बाई , भरै फोन गर्छु ल ।” भन्दै मैले फोन बन्द गरे

पार्वतीलाई भेट्ने सम्झन बित्तिकै किन हो किन
मेरो लाँडो रनक्क भएर आयो । कट्टु र पैन्टनै छेडुँला झै
गरेर ठन्किएर आयो । हतार हतार ट्वाईलेट तिर छिरे ,
अनि पार्वतीलाई चिकेको सम्झदै १ पटक छोले ।
त्यस पछि त मेरो लाँडोलाई पनि शान्त भएछ ,
लुरुक्क परिहाल्यो । यसो घडि हेरे १० बजेको थियो
। कति बेला २ बज्छ र निस्कौ भन्दै यता उति गरि
दिन काट्न थाले ।

ठ्याक्क २ बजे मैले पार्वतीलाई फोन गरे , “पार्वती
हामी कता भेट्ने ?” उनले जवाफ दिई , “तपाई जहाँ
भन्नुहुन्छ त्यही ।” “त्यसो भए पुतलीसडक चोकमा
भेटौन त , म अब निस्के तिमी पनि निस्की हाल है
त ।” मैले भने । “हुन्छ , ल ल म पनि निस्किहाल्छु ।”
उनले भनी । म मोटरसाईकल स्टार्ट गरेर पुतलीसडक
तिर लागे , बाटोभरी मनमा धेरै कुरा खेलि रहे ।

पार्वतीको पुती कस्तो भयो होला , उसको दुधको
पोका कत्रो भयो होला ? कतिछिटो म पुतलीसडक
पुगीसकेछु । मोटरसाईकड साईडमा राखेर फेरि
पार्वतीलाई फोन गरे , “हेलो , कहाँ पुग्यौ ?” “म
आई पुग्नै लागे , अब २ मिनेट ल , तपाई कहाँ हो ?”
उनले सोधी । “पुतलीसडक चोक देखि बागबजार जाने
बाटोमा छु , त्यँही हुन्छु है ।” मैले भने । “हुन्छ ” उनले
छोटो जवाफ दिई र फोन बन्द गरी ।

करीव ३ मिनेट पछि पार्वती आईपुगी । “कता जाने
हामी ?” उनले सोधी । “पहिला बाईकमा त बस,
अनि जाउँला नि ” मैले भने । उनी बाईकमा चढी ,
उसको दुधको पोकाले मेरो ढाँडमा छोयो , आहा
कस्तो आनन्द आयो । पोका अलि ठूलो भए जस्तो
लाग्यो । मैले बाईक स्टार्ट गरेर बागबजार तिर लागे
। “तिम्रो पोका ठुलो भए जस्तो छ हो ?” मैले सोधे
। “छ्या , कस्तो कुरा गरेको ? लाज लाग्दैन बाटो-
बाटोमा यस्तो कुरा गर्न ?” अलि रिसाए झैँ गरेर

जवाई दिई । “अब तिमी र म मा पनि के को लाज
नि ? तिमी मेरो डार्लिङ हो , अनि मैले किन
लाज मान्ने नि ? हो कि होईन भन त ? साँच्ची
ठूलो भाको हो ?” मैले पनि मायालु स्वरमा उनलाई
सम्झाउने प्रयास गरे । “हो नि , पहिलेको भन्दा
अलि बढेको छ , तपाईले धेरै माडेर त होला नि ।
मेरो पुरानो ब्राहरू कुनै ठीक हुँदैन आजकल , सबै नया
किन्न पर्यो । अस्ति आमाले पनि सोध्दै हुनुहुन्थ्यो ,

कसरी ठूलो भयो भनेर । अनि मैले के थाहा मलाई
भन्दे ।” केहि लजाएको भावमा पार्वतीले उत्तर दिई
। कुरै कुरामा हामी शहीद गेट पुगी सकेका रहेछौ ।
अनि फेरि मैले मेरो बाईक जमल तिर लगे । जमलबाट
फेरि बागबजार तिर लगे र त्यहाँ को गल्ली भित्र
भएको एउटा होटल एण्ड गेष्टहाउस अगाडी बाईक
रोके ।

हामी सरासर होटल भित्र छिर्यौ र टेबलमा बस्यौ
। वेटर भाईलाई २ कप मिल्क कफी मगाए । “पार्वती,
आज मेरो मुड चलेको छ , हामी अस्तिको जस्तै गर्ने

आज ? हुन्छ ?” मैले सोधे । कुनै जवाफ नदिई उनी
चुपचाप बसी रही । मैले बारम्बार कर गरे पछि उनले
मुख खोली , “कहाँ गएर गर्ने ?” “यहि गेष्टहाउसमा रुम
लिएर बस्ने नि ल , म सोध्छु है त ” मैले भने । “हुन्छ ।”
उनले भनी । म उठेर सरासर काउण्टर तिर लागे । अनि
काउण्टरको भाईलाई सोधेँ , “भाई एउटा रूम

मिलाईदेउन , एक छिन आराम गर्न पर्यो ।” “भई
हाल्छ नि दाई , तपाईहरूकै सेवाको लागि त हामी
बसेको छौ नि , कस्तो रूम दिउँ ? एटेच किन नन
एटेच ?” भाईले सोध्यो । “एटेच नै देउन ।” मैलै हतार
हतार जवाफ फर्काए । “हुन्छ , ल तपाईलाई ३०१
नम्बरको कोठा दिन्छु । कान्छा , दाईहरूलाई ३०१
मा लगिदेत ।” भाईले अलि ठूलो स्वरमा भन्यो ।
“अनि भाई रुम चार्ज चै कति हो नि ? ” मैले सोधेँ ।

“६०० रुपैया दिनु न ।” उसले भन्यो । मैले पर्स खोलेर १
हजारको नोट दिए र भाईले ४०० फिर्ता गर्यो । म
पार्वती भएको तिर लागे । कफि पनि ल्याईसकेको
रहेछ , हतार हतार कफि पिएर हामी दुई जना
कान्छा भाईको पछि पछि कोठा तिर लाग्यौ ।
३ तला माथी चढे पछि “दाई यही हो कोठा ।”
कान्छाले भन्यो । मैले १०० को नोट कान्छाको
हातमा दिएर “धन्यवाद भाई ” भने । कान्छा सरासर
तल ओर्लियो र हामी चै सरासर कोठा तिर

छिर्यौ । कोठाको चुकुल राम्रो सँग लगाएर म
पलङमा बसे । पार्वती टोईलेट तिर लागि ।
“पार्वती ढोका खोलन , म पनि आउँछु नि भित्र ।”
टोईलेटको ढोका ढकढकाउँदै मैले सोधे । “नाई पर्दैन ,
मलाई लाज लाग्छ ” भित्रबाट पार्वतीले जवाफ
फर्काई । “के को लाज हौ , एकैछिन खोल न , मलाई
पनि पिसाब लागेको छ क्या ” मैले जबरजस्ती गर्दै
भने । पार्वतीले चुकुल खोलि अनि म पनि भित्र
छिरे । पार्वती पेण्ट खोलेर पिसाब फेर्न थाली ।
पार्वती त पुतीको भुत्ला खौरिएर चिटिक्क
पारेकी रहीछ । “के हो पार्वती, तिमीले त पुती
खौरिएर चिटिक्कै पारेछौ , किन नि ?” मैले उत्सुक
हुँदै सोधे । “त्यतिकै , अस्ति मेरो अफिसको साथी र
मैले ईन्टरनेटमा एउटा ब्लु फिल्म हेरेका थियौ ,
त्यसमा केटीले आफ्नो भुत्ला पुरै खौरिएको देखे

,
अनि हामीले पनि खौरिएको नि , कस्तो हुन्छ भनेर
।” पार्वतीले सहजै उत्तर दिई । “ओहो , भने पछि , ब्लु
फिल्म पनि हेरियो , होईन त ? अनि कस्तो
लाग्यो त फिल्म ?” मैले पुन: उसलाई सोधे ।
“रमाईलो त रमाईलै भयो , तर छ्या , कता कता
छिराको छिराको । कण्डोमा पनि गर्दा रहेछन है
तिनीहरू त । मलाई त मुखले गरेर मुखमा नै झारेको देखेर
त घिन लागेर आयो । झण्डै मैले उल्टी गरेको , मेरो

साथीले त उल्टीनै गर्यो , छया छया ।” उनले भनी ।
“ए , त्यसो भए कण्डोमा चिकेको पनि हेर्यौ होईन
त , त्यसो भए हामी पनि एक पटक गरेर हेरौन त ,
कस्तो हुन्छ ?” मैले कण्डोमा चिक्ने प्रस्ताव राखे ।
“नाई हुन्न , कस्तो कुरा गर्नु भाको , म त गर्न दिन्न
। अगाडी गर्दा त कस्तो दुख्छ झन पछाडी गर्दा के
हाल होला ? म त मर्छु होला ।” उनले विरोधाभाष
पूर्ण उत्तर दिई । ” ल ल , अगाडी नै गर्छु नि त ।”
भन्दै उनलाई पलङ तिर लगे । टी-शर्ट र पेण्टी मात्रै

लगाएको पार्वती पलङमा सुताउदै किस गर्न थाले ।
बिस्तारै बिस्तारै उसको सबै लुगा खोलिदिएर
नाङगै बनाए । मैले पनि हतार हतार आफ्नो सबै लुगा
खोलेर उनी माथि चढे । केहि बेर किस गर्दै दुधको
पोका माड्दै उनको पुतीमा मेरो लाडो छिराए ।
यसपाली भने उनलाई त्यती दुखेन छ क्यार त्यती
कराईन । पुती पनि पुरै रसाएकोले गर्दा होला ,
लाँडो छिर्न त्यती गाह्रो भएन । बानी

परिसकेकोले होला, पार्वतीले मुनिबाट मच्ची
मच्ची साथ दिन थाली । रसाएको पुती चिक्न
एकदमै आनन्द आई रहेको थियो । “आहहहहह ,
ओहहहहहह,

आहहहहह, अझे कस्सेर गर्नुन , मजा आईराछ ,
प्लिजजजजजज , अझै , अझै ” पार्वतीले आनन्दका
साथ
कराउन थाली । करीब १० मिनेट जति चिके पछि ,
उनको पुतीबाट लाँडो झिके अनि उनलाई घोप्टो
पारे । मेरो लाँडो ठन्केर खपि नसक्नु भाथ्यो । अनि
कुकुरले जस्तै गरि पछाडी बाट चिक्न थाले ।
छाँटिएको कम्मर च्याप्प समातेर अगाडी पछाडी

गर्दै बल गरी गरी चिक्न थाले । यसरी चिक्दा
पार्वतीलाई दुखेछ क्यार , “बिस्तारै बिस्तारै गर्नु न
, दुख्यो ।” पार्वती कराउन थाली । उसको
चिच्याहटको वास्तै नगरी दनादन चिक्न थाले ।
करीब ५ मिनेट जति चिके पछि , मेरो चोर औला
बिस्तारै पार्वतीको कण्डोको दुलो निर लगे र
बिस्तारै बिस्तारै छिराउन थाले । “छ्या के गरेको ,
त्यहाँ नचलाउनु न , काउकुति लाग्यो क्या ”
पार्वतीले विरोध जनाई । “एकैछिन न , म बिस्तारै
गर्छु क्या ” मैले सम्झाउन थाले ।

पार्वती चुपचाप बसी रही , म चाँहि पुतिमा चिक्दै
कण्डोको दुलो भित्र औला छिराउन कोशिस गर्न
थाले । बल्ल बल्ल चोर औला छिराए । मनमनै सोँच्न
थाले “आज त जसरी भए पनि कण्डो चिकेरै छाड्छु ।”
केहि बेर पश्चात मैले औला निकाले र कण्डोको
दुलोमा थुक लगाए । अनि फेरि औला छिराए ।
“पार्वती तिमी सँग ओठमा लाउने भ्यसलिन छ ?” मैले
सोधै । “छ , ब्यागमा छ ” उनले भनी । उनलाई पलङमै
छाडेर म उसको ब्याग भए तिर लागे । उसको

ब्यागमा ओठमा लाउने भ्यासलिन भेटाए र लिएर
फेरि पलङ तिर लागे । पार्वती घोप्टो परेर
बसीराथी । आधा जति भ्यासलिन निकालेर
पार्वतीको कण्डोको दुलोमा दलिदिए र दुईवटा
औला छिराउन कोशिस गरे । भ्यासलिनले गर्दा
होला , स्वात्तै छिर्यो । “पार्वती , म बिस्तारै
मेरो लाँडो तिम्रि कण्डोको दुलोमा छिराउँछु ल ,
एकै छिन सहनु ल ।” मैले भने । “बिस्तारै हाल्नु है ,
दुख्यो भने निकाल्नु नि फेरि ” पार्वतीले रुञ्चे
स्वरमा जवाफ फर्काई । “ल ल हुन्छ ” भन्दै मैले

बिस्तारै मेरो लाँडो उसको कण्डोको दुलो निर लगे
। भ्यासलिनले चिप्लो भएको दुलोमा मेरो रन्केको
लाँडो बिस्तारै छिराउन कोशिस गरे । अलि
गाह्रो गाह्रो भयो , १ ईञ्च जति बल गरेरै छिराए ।
“ऐया दुख्यो , निकाल्नु निकाल्नु , मरे आमा ”
पार्वती कराउन थाली ।
हत न पत लाँडो निकालेर भएभरको सबै भ्यासलिन
मेरो लाँडो भरि दले र फेरि छिराउन थाले । “एकै
छिन सहन यार , एक पटक छिरे पछि त मजा आउन
थाली हाल्छ नि ।” मैले सम्झाउँदै पार्वतीलाई भने ।

उनी चुपचाल बसी रही । मौका यही हो भनेर अलि
बल गरेर मेरो लाँडो कण्डोको दुलोमा छिराउन
थाले । भ्यासलिनले निकै काम गरेछ , पुरै लाँडो त
स्वात्तै छिर्यो । “ऐया मरे आमा ” पार्वती रुन
थाली । “नरोउन डार्लिङ , अब छिरी सक्यो त ,
अब दुख्दैन के ” सम्झाउदै किस गर्दै भने र बिस्तारै
बिस्तारै लाँडो भित्र बाहिर गर्न थाले । उनी

चुपचाप बसी र सुँक्क सुँक्क गर्न थाली , म चै बिस्तारै
बिस्तारै कण्डोमा चिक्न थाले । दुलो सानो
भएकोले होला , लाँडोलाई च्याप्प समाएर छोले
जस्तो महसुस भई रहेको थियो । यसरी कण्डोमा
चिके जस्तो मजा त अहिले सम्म मैले महसुस नै गरेको
थिईन । अब पार्वतीलाई पनि दुख्न छाडेछ क्यार ,
उनी चुपचाल आफ्नो कण्डो अगाडी , पछाडी गरी
रही । म पनि स्वर्गको अनुभुती गर्दै बल गरी गरी
कण्डोमा चिक्न थाले । करीब १० मिनेत जति
चिकेपछि मेरो लाँडोले माल छाड्ने बेला आयो ,
अनि हतार हतार लाँडोलाई बाहिर निकाले अनि
पार्वतीलाई उत्तानो पारे उसको मूख भित्र लाँडो
छिराएर सबै माल उसको मुख भित्र झारे । भएभरको

सबै माल पार्वतीले ओकलि अनि उत्तानो परेर आँख
चिम गरेर पल्टी रही । म पनि थाकेर लोत भाकोले
उसकै छेउमा पल्टे । केहि बेर किस गरे अनि दुध माड्दै
बसे । “नया एक्सपिरियन्स कस्तो भयो त डार्लिङ ”
मैले सोधे । “मजा त आयो तर दुखि राछ , अब एकछिन
यतिकै बसौ ल , मलाई त हिड्न नै गाह्रो होला
जस्तो छ । तपाई त जिद्धी मान्छे है , आज मलाई
कण्डोमा पनि गरेर छाड्नु भो है ।” रुञ्चे स्वरमा
पार्वतीले भनि । “अनि के भो त , रमाईलो गर्ने
मजा लिने भनेको यस्तै त हो नि , सँधै एउटै तरिकाले
गरेर पनि मजा आउँछ त लाटी । आई लभ यु डार्लिङ ”
भन्दै दुध माड्दै किस गर्न थाले । उनी पनि मलाई
किस गर्न थाली , यतीकैमा कति बेला निदाईएछ ,
झसँग व्युझिदा ४ बजि सकेको रहेछ । हतार हतार
लुगा लाएर हामी निस्कयौ , पार्वतीलाई बानेश्वर
छाडे र म घर तिर लागे।

loading...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *